56در آوردن نماز ظهر و مغرب از زوال تا غروب باز باشد وگرنه جمع به شكلى كه در گفتار او آمد، خود مايۀ حَرَج است؛ يعنى انسان تلاش كند ظهر را در آخر وقت فضيلت و عصر را در آغاز آن انجام دهد.
6 - سجده بر تربت
در فقه اماميه، نمازگزار بايد بر خاك يا آنچه از آن مىرويد سجده كند و سجده بر غير ايندو، جايز نيست و از آنجا كه مساجد امروز با فرش مزيّن شده و سجده بر زمين يا روييدنىهاى از آن امكانپذير نيست شيعيان براى تحقق به آن شرط، مقدارى خاك خشك را بهصورت خشكيده(مهر) همراه دارند كه به هنگام نماز بر آن سجده مىكنند تا سجده بر زمين تحقّق پذيرد.
در اينجا بايد از يك اصطلاح علمى آگاه بود و آن اينكه: يك «مسجود لَه» داريم و يك «مسجود عَلَيه».
مقصود از اوّلى، كسى است كه براى او و بهخاطر او سجده مىكنيم و آن خدا است و مقصود از دوّمى چيزى است كه بر آن سجده مىكنيم و پيشانى بر آن مىنهيم و آن تربت يا روييدنىهايى است از زمين؛ بنابراين مهر و تربت «مسجود عليه» است نه «مسجود له» و بسيار دور از