33آيا اين تهمت به مسلمانان، گناه كبيره نيست؟ براى روشنتر شدن موضوع مثالى را در اينجا مىآوريم:
فرض كنيد، فرزند دانشجوى شما، در درس معارف به جاى نمرۀ لازم (15) نمرۀ 14/5 آورده است و شما به بعضى از دوستان خود مىگوييد كه به مسئول مربوطه سفارش كند، تا نمرۀ 14/5 وى را به جاى نمرۀ 15 قبول كند! آيا اين كار به معناى كمبود و عجز آن مسئول است؟! يا به معناى نقص دانشجو كه نتوانسته نمرۀ لازم را بياورد؟
عجيب است كه چگونه با جرأت، يك دروغ و تهمت را به ميليونها مسلمان نسبت مىدهند! در صورتى كه اين شخص مغرض مدعى است كه مىخواهد زائران را هدايت كند! لابد هدايت به سوى دورى از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله مدّ نظر اوست!
خداوند متعال در قرآن، همۀ ابعاد مسألۀ شفاعت را روشن كرده كه غرض ورزان اسير شيطان و ره پويان در تاريكى آنها را نمىبينند. آيات قرآن در مورد شفاعت به سه دسته تقسيم مىشوند:
1 . يك دسته آياتى است كه تأثير اسباب دنيوى و از جمله شفاعت را به شكلى كه در دنيا مطرح است، نسبت به عالم آخرت، نفى مىكند و مىفهماند كه عالم آخرت جايى نيست كه با دروغ و نيرنگ و فريب و كمكگيرى بتوان بر حاكميت و حسابرسى خدا غلبه يافت و از محاكمه و اجراى حكم خدا فرار كرد. چنانكه حضرت على عليه السلام در دعاى كميل مىفرمايد:
«وَ لاَ يُمْكِنُ الْفِرَارُ مِنْ حُكُومَتِكَ» ؛ «و گريز از تحت