72كسى كه به هر ميزان و شكلى مرتكب گناه يا لغزش مىشود مىتواند مصداق «ظالم» باشد. لذاطبيعى است كه بنابر آيۀ ابتلاء تنها كسى شايستۀ تصدّى مقام امامت است كه از هرگونه گناه و لغزشى پيراسته، و در هيچ زمانى به صفت ظلم آلوده نشده باشد.
هر چند ممكن است گفته شود كسى كه در گذشته ظالم بوده و اكنون از ظلم خويش توبه كرده است مصداق ظالم نيست، امّا بايد توجّه داشت كه قدر مسلّم و متيقّن غير ظالم كسى است كه هيچگاه ظالم نبوده، و به گناه و پليدى آلوده نشده باشد.
بىگمان تنها مصداق بارز و قابل ذكر چنين كسانى اهل بيت پاك پيامبر(ص) هستند، كه هيچگاه به ظلم
و پليدى آلوده نشدهاند، و شيعه با توجّه به همين آيه بر عصمت آنان پاى مىفشارد.
صاحب تفسير الميزان به نقل از برخى اساتيد خود استدلال جالبى را براى اثبات اختصاص امامت به كسى كه هرگز در گذشته و حال ظالم نبوده آورده است كه در اينجا مجال طرح آن نيست. 1
ج- - آيۀ اطاعت: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . 2
اين آيۀ شريفه نيز به روشنى بر عصمت اولى الأمر ( \ پيشوايان) دلالت مىكند. زيرا بر ضرورت اطاعت از