64 خداوند متعال كه عالم به ظاهر و باطن است و جز از كسى كه با خداوند متعال ارتباط وحيانى دارد ساخته نيست. از

اين جا است كه دلايل عصمت ائمّه(عليهم السلام) را بايد در كلام خداوند و نصوص پيامبر اكرم (ص) جست.

روشن‌ترين آياتى كه براى اثبات عصمت مورد استناد قرار گرفته‌اند به قرار زيرند:

الف - آيۀ تطهير: إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ¹؛ يعنى: «جز اين نيست كه خداوند اراده دارد تا هرگونه پليدى را از شما اهل بيت بزدايد و شما را كاملاً پاكيزه گرداند».

اين آيۀ شريفه كه صريحاً خطاب به اهل بيت پيامبر(ص) نازل شده است، از روشن‌ترين دلايل عصمت آنان به شمار مى‌رود.

حرف «إنّما» در صدر آيه از نظر لغوى به معناى حصر است، و اين مفهوم را مورد تأكيد قرار مى‌دهد كه از يك سو ارادۀ خداوند منحصر به زدودن پليدى است، و از سوى ديگر اختصاص به اهل بيت پيامبر(عليهم السلام) دارد. بايد گفت كه منظور از ارادۀ خداوند نيز نمى‌تواند اراده‌اى تشريعى از سنخ ارادۀ مذكور در آيۀ 3 سورۀ مائده باشد، كه مى‌فرمايد: مٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لٰكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَ لِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ . ² زيرا در آن آيه منظور اين است كه