41شلتوت شيخ الأزهر و فقيه بزرگ مصر بود كه به خاطر فتواى عالمانۀ خود يكىاز پيشگامان نهضت تقريب به شمار مىرود.
در ميان شيعيان نيز برخى عالمان مصلحتانديش مانند سيدشرف الدين، كاشف الغطاء، مظفر و آيت الله بروجردى با تكيه بر مرجعيت علمى اهل بيت(عليهم السلام) و تأكيد بر احاديثى چون حديث ثقلين روش نوينى را براى گفتوگو با اهل سنّت در پيشنهادند.
به ديگر سخن، اينان در شرايط كنونى جهان اسلام، تكيه بر بُعد علمى اهل بيت و پافشارى بر مرجعيت دينى آنان را به مراتب سودمندتر از تكيه بر بُعد سياسى و اصرار بر خلافت آنان برشمردند، وپيشنهاد نمودند كه به جاى تأكيد بىنتيجه به روى حقّ حاكميت سياسى اهل بيت(عليهم السلام) و عدم استحقاق ديگران، كه البته واقعيتى منطقى و قابل اثبات است، به تبليغ حقّ مرجعيت علمى عترت پيامبر(ص) و بهرهگيرى از معارف اصيل آنان بپردازند. هر چند اين نگرش از جهات مختلفى سودمند و قابل دفاع است، اما بايد توجّه داشت كه بُعد سياسى اهل بيت(عليهم السلام) چندان از بُعد علمى آنان جدا به نظر نمىرسد.
پيش از اين گفتيم كه از ديدگاه شيعه استحقاق زمامدارى با اعلم بودن ارتباط مستقيم دارد، لذا نمىتوان بر اعلم بودن پيشوايان اهل بيت(عليهم السلام) تأكيد