33جالب است كه برخى شارحان اهل سنّت در شرح اين حديث گفتهاند: «موضوع نجواى پيامبر (ص)
با على(ع) اسرار الهى و امور غيبى بود كه از خزانۀ الهى با وى در ميان مىنهاد». 1 همچنين، در پارهاى روايات اهل سنّت، پيامبر اكرم (ص) على (ع) را با صراحت أعلم امّت خود برشمرده، و بر برترى او در عرصۀ اخلاق نيز پاى فشرده است. 2
آنچه بيش از هر چيز از جايگاه بلند علمى على(ع) در نزد پيامبر (ص) پرده برمىدارد حديث مشهور باب علم است:
«أَنَا مَدينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بابُها، فَمَنْ أَرادَ الْمَدينَةَ فَلْيَأْتِ الْباب» .
در اين حديث كه بسيارى از منابع روايى معتبر اهل سنّت آن را روايت كردهاند، پيامبر اكرم (ص) خود را شهر علم، و على (ع) را دربازۀ آن برمىشمارد، و تأكيد مىفرمايد كه هر كس خواهان شهر است بايد از دربازۀ آن وارد شود. 3
حاكم نيشابورى پس از نقل اين حديث با طرق مختلف، آن را صحيح دانسته و دربارۀ صحّت آن به