132از ارتداد برخى از آنان خبر مىدهد، 1 و از انحرافات گوناگون آنها پس از پيامبر (ص) ابراز نگرانى مىكند. 2 نيز، از نظر تاريخى روشن است كه برخى از صحابه مانند ماعز بن مالك، مغيرة بن شعبه و ديگران در زمان پيامبر (ص) و پس از آن حضرت به جرم ارتكاب برخى گناهان كبيره مجازات شدند.
آيا مىتوان چنين كسانى را نيز صرفاً به خاطر
ارتباط با پيامبر (ص) عادل دانست؟!
شيعه دربارۀ اين موضوع ديدگاهى واقعبينانه دارد، و تأكيد مىكند كه اصحاب پيامبر (ص) نه همگى گمراه و فاسق بودهاند و نه همگى عادل و بر هدايت.
طبيعى است كه از نگاه اين مذهب، صحابۀ شايسته و وفادار رسول خدا (ص) سزاوار ستايش و درودند، و صحابۀ بد انديش و بىوفاى پيامبر (ص) نيز شايستۀ انتقاد و نكوهش. 3
3. مسألۀ سبّ ولعن
در اينجا نيكوست نيم نگاهى به مسألۀ سبّ و لعن بياندازيم.
سبّ در لغت به معناى دشنام دادن، 4 و لعن به معناى