1) . البته لازم به ذكر است كه رواياتى با اين مضامين در برخى منابع حديثى شيعه به چشم مى‌خورد، امّا جاى ترديد نيست كه به فرض صحّت اين دسته احاديث، مراد آن‌ها از قطرۀ اشكى كه به آمرزش الهى مى‌انجامد قطرۀ اشكى است كه از سر معرفت به شخصيت اهل بيت: و محبّت ريشه‌دار آن‌ها ريخته شود، نه از سر احساسات زودگذر سطحى و صرفاً تحت تأثير فضاى خاصّ مجلس و يا حتّى ترحّم بر اهل بيت:! روشن است كه اشك عارفانه، پرده از درونى پاكيزه و مستعد براى رستگارى بر مى‌گيرد و تنها از اتصالى عملى و حقيقى به اهل بيت: حكايت دارد و عصارۀ ايمانى راسخ و عملى صالح است. لذا در تعبيرى دقيق مى‌توان گفت: چنين قطرۀ اشكى، نه عامل آمرزش كه كاشف از آن است! و اين نكته ظريفى است.

2) . مسيحيان بر آنند كه ايمان به مسيح 7 براى نجات بندگان كفايت است و اساساً وى به صليب كشيده شد تا گناهان همگان تا روز قيامت آمرزيده شود! براى آشنايى با اين ديدگاه سخيف، نگاه كنيد به: أضواء على المسيحيۀ، ص71