127رفتارشان «مشايعت» كند.
افزون بر آياتى كه مورد اشاره قرار گرفت، احاديث فراوانى در تأييد اين نكته از ناحيۀ اهل بيت(عليهم السلام) رسيده است، تا جايى كه شيخ صدوق كتابى در
اين باره با عنوان «صفات الشيعة » نگاشته و ويژگىهاى شيعۀ حقيقى از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام) را گرد آورده است. به عنوان نمونه، وى با سند خود از جابر جعفى نقل كرده است كه گفت:
امام باقر(ع) به من فرمود: اى جابر! آيا كسى كه مذهب تشيع را اختيار نموده به همين بسنده كرده است كه ادّعاى محبّت ما اهل بيت را دارد؟!
به خدا سوگند شيعۀ ما نيست مگر كسى كه تقواى الهى داشته باشد و فرمانبردار خداوند باشد.
شيعيان ما جز با فروتنى و افتادگى و امانتدارى و بسيار ياد خدا كردن و روزه و نماز و نيكى با پدر و مادر و رسيدگى به همسايگانِ نيازمند و رسيدگى به گرفتاران و بدهكاران و يتيمان و راستگويى و تلاوت قرآن و دورى از بدزبانى با مردم شناخته نمىشدند و در كارها مورد اعتماد مردمِ خود بودند.
جابر گفت: اى پسر رسول خدا! ما كسى را با اين اوصاف نمىشناسيم! آن حضرت فرمود:
اى جابر! راههاى گوناگون تو را از راه به در نكند! آيا همين كافى است كه كسى بگويد:
من على (ع) را دوست و به ولايت او باور دارم؟! حتّى اگر بگويد: من دوستدار رسول خدا (ص) هستم، با