177مسجدالحرام اطراف زمزم گشت مىزده و اين سخن را تكرار مىكرده:
«اَلّٰلهُمَّ إِنِّي لاٰ أُحِلُّهٰا لِمُغْتَسِلٍ وَ هِيَ لِشٰارِب ح99لّ وَ بَلٍّ». 1
«غسل كردن در آن را جايز نمىدانم امّا براى وضو گرفتن و نوشيدن حلال حلال است!»
سفيان كه راوى حديث است مىگويد: مقصود عباس از غسل كردن داخل حوض رفتن و شست و شو كردن بوده و اين بدان جهت است كه مردى از بنىمخزوم را ديد جامه از تن برآورده و برهنه ايستاده و از آن حوض غسل مىكند. در اين حال عباس به شدّت عصبانى شد و گفت:
حلال نمىدانم براى كسى كه بخواهد با آن غسل كند - يعنى در مسجد - امّا براى كسى كه بنوشد و يا وضو بگيرد حلال حلال است. 2 از فقه ابن عباس نيز نقل شده كه تطهير و غسل در درون مسجد را جايز نمىدانسته امّا وضو و شست و شو را اجازه مىداده و همان سخن پدرش عباس را تكرار مىكرده است. 3