127همچنين قرآن به شفابخشى عسل كه فراوردۀ زنبور عسل است تصريح دارد و مى‌گويد: فِيهِ شِفٰاءٌ لِلنّٰاسِ ... ¹

كه اين به طور قطع، شفاى جسمانى است و خداوندى كه شفابخشى را در عسل كه محصول گل و گياه طبيعت است قرار مى‌دهد، همو قادر است در هر عنصر مادّى يا غير مادّى كه بخواهد اين خاصيّت و تأثير را قرار دهد، حتّى آب يا خاك مخصوص كه مورد عنايت او قرار گرفته است. و بدين ترتيب همانگونه كه عسل شفابخش است، زمزم و تربت نيز شفا بخش مى‌گردند. با فرايند و نظام ديگر كه از ديد ما پنهان است و براى ما كشف نشده، منشأ اصلى آن اراده خداوندى است كه هر چه را اراده كند با علل و اسباب خاصّ، كه خود مى‌داند، بى‌چون و چرا تحقّق پذيرد؛ إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ² و ارادۀ بشر و عوامل طبيعى نيز بدون تعلّق مشيت او بى‌تأثير است؛ وَ مٰا تَشٰاؤُنَ إِلاّٰ أَنْ يَشٰاءَ اللّٰهُ . ³

بنابر اين سبب‌ساز و سبب‌سوز جز او نيست.