1) - «سپيدى صبح از كرانۀ آسمان شكفت و آسمان دنيا جامۀ سياهى شب وانهاد. انگاه پرتوهاى خورشيد بلندتر شد و بر زمين گسترد و به سرمستى و دلربايى ديدگان را در ربود. و پرتو آفتاب چاشتگاهان در خاور گسترد و آياتى از زيبايى و نشانهايى از عظمت الهام كرد. و موج اين پرتو در باختر نيز گسترد آنگاه پرنده از لانه به بيرون پر زد و در زير اين نورِ صبحگاهى، در باغ و چمن به پرواز در آمد. بلبل از بوى گلهاى صبحگاهان، بوى خوش شنيد و عطر اين گلها بر شاخه‌ها پراكند. و اين همه با سرودهاى سرخوش و شادى همراه گشت بلبل در ميان دريايى ژرف از خيالهاى رؤيايى شناور و در آن غرق مى‌شود. هر گاه تشنه مى‌شود او را شرابى ناب است. و در اين جهان مگوى بابونه نيز بوسه مى‌چيند. و او از اين باغ وبستان گلهاى معطر را از آن خود مى‌كند سپيدى سحرگاهان ديده را سحر كرد و آهنگ خوش چنگ گوش را به خود دوخت. ديدۀ مرا چه شده است كه نيك نمى‌بيند، آيا اين زيبايى جام است كه رخ نموده يا اين پوششى است كه: گنبدى ساخته به گرانترين زيورها را پوشانده است. چون اين گنبد به پوشش طايش درخشيد، گمان بردم اين آتش موسى است كه در طور تجلى كرده، است. يا اين پرتو خورشيد است كه سرعظمت فرود مى‌آورد يا اين صداى خوش آبى است فرونشانندۀ تشنگى كه از نهرى جارى جوشيده و آن را تشنه‌اى تا سر كشد بوى گل در همه جاى زمين پراكنده است و گويا اين مرواريدى است كه اينك براى آدميان مى‌درخشد يا گمان مى‌كنى خوريشد است كه به ماه رسيده است و يا جلال خداوند است كه در شب قدرى آشكار شده و از نزديك بر آدميان تجلّى كرده است. اين گنبدى است كه از آن روز كه به طلا اراسته شد طلا از آن افتخار يافت. گنبدى است ساخته بر فراز بنيانى بلند، كه مرقد شير بيشۀ شجاعت در كربلاست. مردى جاودانه كه به رغم گذشت روزگاران همچنان ياد و نام او و حماسه‌اش باقى است. مردى كه يكه و يك تنه چونان گرد و خاكى از پيكار به پا كرد كه پردۀ آفتاب شد، و آن مهاجمان را طعم مرگى تلخ چشاند. فاتحانه به سوى فرات پيش رفت و آنگاه مشتى آب براى نوشيدن برداشت و از آن نيز صرف نظر كرد. او حسن را به ياد آورد كه هنوز آبى ننوشيده است. گنبدى است كه بر فراز اين كرۀ خاكى افراشته و بدرى است كه بر كرانۀ افقها دميده است. اين جلوۀ نور ابوالفضل است كه درخشيده، و تاريخ خويش باز گفته است: به راستى كه بر: مرقد عباس تاجى از علاست.» گفتنى است عبارت «صدقاً على مرقد العباس تاج الذهب» به حساب ابجد با عدد 1955 برابرى مى‌كند و نماينگر آن است كه نوسازى و طلاكارى گنبد به سال 1955 ميلادى انجام پذيرفته است.