31اين قبرستان، خود در منطقۀ شمال غرب كربلا و در اراضى كماليه واقع است.
امام حسين عليه السلام در يكى از خطبههايى كه در راه مدينه تا كوفه ايراد فرمود، از نواويس ياد كرد، آنجا كه گفت:
«گويا مىبينمكه گرگان بيابانهاى ميان نواويس وكربلا، بند بند من از هم مىگسلند.» 1گفتنى است بيابانهايى كه در اين سخن امام عليه السلام بدانها اشاره شده، از بابل تا كوفه و حيره و از آنجا تا سواحل خليج فارس امتداد داشته و قبايلى عربى در اين سرزمين مىزيسته و برخى از آنها نيز بر آيين مسيحى و بر مذهب نسطورى بودهاند. 24 - عقر - بر وزن ظهر - : ياقوت حموى مىگويد: از همين ماده است «عقر بابل» و آن، ميانِ كوفه و كربلا و نزديك اين اخير است. روايت شده كه چون حسينبن على عليهما السلام به كربلا رسيد و سپاه عبيداللّٰه بن زياد او را به محاصره درآورد، به آبادىِ عقر اشاره كرد و پرسيد: آن آبادى كدام است؟ گفتند: نام اين عقر است. امام عليه السلام فرمود: از كشته شدن 3 به خداوند پناه مىبريم. پس پرسيد: نام اين سرزمين، كه اكنون در آن هستيم، چيست؟ گفتند:
اينجا كربلاست. فرمود: سرزمين كرب و بلا، رنج و گرفتارى. امام خواست از اين سرزمين بيرون رود، امّا باز داشته شد تا هنگامى كه آن رخداد رخ داد!
در همين سرزمين و در سال 102ه . ق. يزيد بن مهلب بن ابىصفره به قتل رسيد. او از طاعت مروانيان سر برتافته، مردم را به همراهى خود خوانده بود و مردمان بصره، اهواز، فارس و واسط از او فرمان برده بودند. وى در همان زمان در رأس سپاهى به شمار صد و بيست هزار نفر قيام كرد. يزيد بن عبدالملك برادر خود مسلمه را به سركوب او فرستاد. در عقر، كه سرزمين بابل است، ميان آن دو، جنگ در گرفت و اين جنگ به كشته