281گفتنى است پيش از آن بهرۀ هند، شباكى براى ضريح ساخته بودند كه چون آن را به كربلا آوردند و قصد نصبش داشتند، پارهاى خرابى برداشت و از همين روى آيتاللّٰه حكيم آن را نپذيرفت و از ايرانيها خواست ضريحى جديد بسازند. اين ضريح جديد كه به درخواست ايشان ساخته شد، همان است كه اكنون از آن سخن مىگوييم.
نگارنده در همان روزها دربارۀ رسيدن ضريح جديد به كربلا در دفتر يادداشت خود چنين نوشته است:
«اين روزها كربلا شهر شهادت و فداكارى و مهد آزادگى، وعدهاى ديگر دارد و در انتظار به سر مىبرد. از صبحگاه روز يكشنبه 28 رجب 1385 تاكنون كربلا در جشن و سرور است و هرجا مجلسى برپاست، نه از آن نوع كه تاكنون اين شهر شاهدش بوده است. چگونه چنين نباشد؟! كه اين شهرى است كه خداوند به مرقد فرزندان على كه در زمينش خفتهاند، گرامىاش داشته است. هيچ جاى شگفتى ندارد كه ببينيم مردم كربلا از صبح زود شادمان از خانه بيرون مىروند، گويا كه راهى مجلس عروسىاند. البته واقعاً هم عروسى است. مگر نه آن كه چشم انتظار ضريح مرقد شير خدا ماه بنى هاشماند؟ جاى شگفتى ندارد كه خودروهايى از شهر بيرون روند و تا مسافتهاى دور پيش روند تا ضريحى را استقبال كنند و در ميان گيرند كه در اصفهان و به سفارش مرجع بزرگ سيد محسن حكيم ساخته شده است. هيأتهايى از شهر خانقين، نقطۀ مرزى عراق و ايران، تا بغداد اين ضريح را همراهى كردهاند و از هر شهر كه گذشته از آن استقبالى گرم به عمل آوردهاند. بدين سان جمعيتى كه به استقبال ضريح رفتهاند پس از گذراندن ساعاتى چند در فضايى سراسر روحانيت و معنويت، كه همانندش را كمتر توان يافت، به كربلا بازگشتهاند و همه اين فرياد را بر زبان دارند كه هيچ حيات و عزت و پيروزيى وجود ندارد جز به آيين اسلام.»
در همان روزها روزنامه «المنار» چاپ شده در بغداد دربارۀ اين ضريح و استقبال از آن، گزارشى چاپ كرد. متن آن گزارش چنين است:
«بنابر گزارش خبرنگار دفتر خبرگزارى عراق در كربلا، ضريح جديد مرقد سرورمان