273و سيرابى خويش را در دست تو مىبينند. اى ساقى تشنگان كربلا آيا مىتوان بر تو چنين گمان داشت و مىتوان پذيرفت كه پدرت ساقى حوض از در اختيار نهادن آبى كه در اختيار دارد خوددارى مىكند. اين سخن كه به نقيب رسيد اجازه كندن آن نهر را در اراضى خويش داد و بدين سان مردم كربلا بهرهمند شدند.» 1