متن کتاب کربلا و حرمهای مطهر - جلد 1 - صفحه 259

(9 تا 360)

259را (اجازه داد و) فرمود: «تو پرچمدار سپاه منى». روان شد تا آب بياورد. بر او حمله بردند و او نيز حمله برد، در حالى كه رجز مى‌خواند:

لا أرهب الموت اذا الموت زقا

نفسي لنفس الطاهر السبط وقا ¹چون رجز به پايان رساند، بر كوفيان حمله برد و آنان را از شريعه كنار زد و خود بدان در آمد. مشكى كه به همراه داشت پر آب كرد. آنگاه دستى در آب برد تا خود بنوشد.

در اين هنگام حسين عليه السلام و تشنگى او را به ياد آورد و با خود گفت: به خداوند سوگند، در حالى كه سرورم حسين تشنه است آب نمى‌نوشم. آب بر روى آب ريخت، مشك بر پشت كشيد و از شريعه بيرون شد. در حالى كه اين رجز را مى‌خواند:

يا نفسُ من بعد الحسين هوني

چون از شريعۀ فرات آمد، نيزه‌ها از هر سو به سويش سرازير شد. او همچنان كه

1) - «آن هنگام كه كركس مرگ فرياد كشد، از آن بيمى ندارم و پيش مى‌روم تا در آوردگاه هر هماورى به خاك در پوشانم. من پايدارم و بر آنچه به من روى كند سپاسگزارم و از هيچ رخدادى كه برايم پيشامد كند بيم و ترس ندارم. بلكه ضربت خود بر سرهاى مخالفان فرود مى‌آورم و آنان را فرق سر مى‌شكافم كه من عباسم و در پيكار و رويارويى سرسخت. جان من سپر بلاى جان سبط رسول صلى الله عليه و آله است.»

2) - «اى جان، تو پس از حسين چه بى‌مقدارى، مباد كه پس از او تو همچنان بمانى و بر جاى باشى.اينك اين حسين است كه جام مرگ سر مى‌كشد و تو - اى عباس - آب سرد گوارا مى‌نوشى!هرگز، كه اين نه كرده‌اى مناسبِ دينِ من است و نه كردۀ يك راستگوى اهل يقين است. گفتا به خود آيين محبت نه چنين است تو آب خورى، تشنه جگر سرور دين است بانگ عطش از خيمه به گردون ز زمين است اعمال تو را مصلحت كار بر اين است

مشخصات کتاب

کربلا و حرمهای مطهرجلد:1نویسنده:طعمه، سلمان هادیمترجم:صابری، حسینناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1