247
شخصيت عباس بن على عليه السلام
پس از درگذشت حضرت زهرا عليها السلام على عليه السلام علاقهمند شد با زنى ديگر ازدواج كند تا از او فرزندانى داشته باشد كه در راه خدا جهاد كنند. اميرمؤمنان عليه السلام در اينباره با برادر خود عقيل، كه قبايل و خاندانها را مىشناخت، رايزنى كرد و از او خواست برايش همسرى شايسته و برخوردار از كمال و فضيلت اختيار كند تا شايد از او پسر يا پسرانى داشته باشد كه در فردايى نه چندان دور، فرزند او حسين عليه السلام را يارى رسانند.
عقيل فاطمه دختر حزان بن خالد را پيشنهاد كرد و گفت: در ميان همۀ قبايل دلاورتر از پدران او كه به چابكى و دليرى نامورند وجود ندارد و اين زن هم زنى شايسته، باوقار و بزرگوار است و خاندان او نيز به شجاعت و نجابت نامورند. راستى هم چنين بود، ودايىهاى فاطمه بنت حزام نزد عشاير و قبايل عرب بزرگ داشته مىشدند، نزد شاهان و اميران منزلتى داشتند و به دليرى و دلاورى و سواركارى نامور بودند. از آن جمله مىتوان از سه تن ياد كرد:
«ابوبراء عامر بن مالك»، كه به سبب دلاورى و سواركارىاش او را «ملاعب الأسنه» (نيزه پران يا نيزه باز) نام داده بودند.
«عامر بن طفيل»، كه از نام آورترين دليران و يلان و سواران عرب بود.
«عروۀ رحّال»، كه با دربارهاى شاهان و اميران آن روزگار آمد و شد داشت.