223عهده دار توليت شد تا سال 1258 ه . ق. اين سمت را در اختيار داشت و در اين سال در پى هجوم نجيب پاشا كربلا را ترك گفت.
19- شيخ مهدى بن محمد آل كمونه، وى كه عالمى پرهيزگار بود در ميانسانى و پس از ترك كربلا از سوى توليت پيشين، كه خود به سبب حملۀ نجيب پاشا انجام گرفت، توليت را عهده دار شد و تا سال 1272 ه . ق. يعنى سال وفاتش در اين سمت بود. از او پسرى به نام حاج محسن ماند.
20 - ميرزا حسن بن محمد آل كمونه، پس از درگذشت برادرش حاج مهدى به سال 1272 ه . ق. عهده دار اين سمت شد و تا سال 1292 ه . ق. آن را بر عهده داشت.
وى آوازه خواه و به پيشوايى مردمان علاقمند بود.
21- سيد جواد بن حسن بن سلمان بن درويش بن احمد بن يحيى آل طعمه، از خاندان آل فائز موسوى، كه پس از درگذشت توليت پيشين در سا 1292 ه . ق. توليت را عهده دار شد و در سال 1309 ه . ق. درگذشت.
با مسؤوليت يافتن او، منصب توليت ديگر بار به خاندان آل فائز بازگشت.
شيخمحمد سماوى در ارجوزۀ خود در اين باره چنين گفته است:
«سپس توليت آن حرم خوش منظر به جواد بن حسن بازگردانده شد.
پس از آن به فرزندش على و سپس فرزند او عبدالحسين كه همه مردمانى نيكوكار بودند.
سپس نيز فرزند وى صالح و او همان است كه در حرم سبط رسول خدا صلى الله عليه و آله حسين بن على عليه السلام مىدرخشد.»
22 - سيدعلى بن جواد آل طعمه، وى كه مردى پرهيزگار، وارسته، گشاده دست، بزرگوار و به اطعام فقيران نامور بود، در سال 1309 ه . ق. توليت را بر عهده گرفت، در سال 1318 ه . ق. درگذشت و در مقبرهاى اختصاصى امام عليه السلام به خاك سپرده شد. شاعران و اديبان در يادبود اربعين و سالگشت درگذشت، در گراميداشت او آثارى پديد آوردند و ياد او را گرامى داشتند.