185
گلدستهها
گلدستۀ منارةالعبد
در كنار سقاخانۀ حافظ مقبرهاى است كه به خاندان آل اسد خان تعلق دارد. در گوشۀ اين ضلع، گلدستهاى بود كه آن را «منارة العبد» نام نهاده بودند. مرجان امينالدين بن عبداللّٰه كارگزار ايلخانان در بغداد، اين بنا را به سال 767ه .ق. ساخته بود.
مرجان از جانب سلطان اويس جلايرى به ولايت عراق گماشته شده بود. او زمانى در اين انديشه شد كه حكومت عراق را مستقل كند. از همينروى، پرچم مخالفت با حكومت اويس برافراشت. اما سلطان اويس با لشكرى بزرگ آهنگ بغداد كرد و اين شهر را به محاصره سپاهيان خود درآورد. مرجان كه شكست خود را حتمى ديد به كربلا گريخت و به حرم امام حسين عليه السلام پناهنده شد. او در همين زمان بناى آن گلدسته را آغازيد. اويس كه از اين اقدام او آگاهى يافت او را به حضور طلبيد و از آنچه كرده بود درگذشت و ديگربار او را به پاس خدماتى كه به حرم امام كرده بود به ولايت عراق گماشت. اويس كار ساخت گلدسته و در كنار آن مسجدى بزرگ را پى گرفت و به پايان رساند. او همچنين از درآمد املاك خود در بغداد، كربلا، عينالتمر، رحاليه و جاهاى ديگر، اموال فراوانى به حرم امام عليه السلام اختصاص داد تا بر همين مسجد و گلدسته هزينه شود.
اين گلدسته در بيست مترى زاويه شرقى صحن حرم امام حسين عليه السلام و در سمت