181اما تكيه بكتاشيه: اين تكيه از مكانهاى مهم و مشهور صحن شريف است كه در سمت راست بابالقبله (براى كسى كه به حرم وارد مىشود) قرار مىگيرد. اين بنا كه به صورت گنبدى است و در آن سنگهاى بزرگى تقريباً از نوع سنگهاى صحن به كار رفته، به دست عبدالمؤمن دده ساخته شده و صوفيان ترك در روزگار حكومت عثمانى در آن گرد هم مىآمدند.
فضولى بغدادى شاعر درگذشته به سال 963م. و همچنين دو فرزندش فضلى و روحى بغدادى ازجمله برجستهترين شخصيتهاى صوفىاند كه در جمع صوفيان اين تكيه حاضر مىشدند.
سيد احمد دده، نياى آل دده متوليى براى اين تكيه معين كرد و آنگونه كه از نوشتههاى موجود در كتيبههاى اين تكيه پيداست. هنگامى كه سلطان عبدالحميد دوم با رواج دهندگان اين طريقت اعلام جنگ كرد، نام اين تكيه را به تكيۀ نقشبنديّه تغيير داد.
اين تكيه كه به صورت مقبرههاى خانوادگى براى آل دده درآمده، داراى دو پنجره بوده كه به صحن گشوده مىشده است. سوگمندانه در جريان بازسازى و نوسازىِ اخير از سوى مسؤولان مربوط ، آثار اين تكيه از ميان رفته است.
اما در ضلع شرقى صحن، ايوانى بزرگ است كه قبر پيشواى بزرگ روحانى و رهبر انقلاب هزار و نهصد و بيست عراق شيخ محمدتقى شيرازى و همچنين آرامگاه برخى ديگر از عالمان و بزرگان دينى در آن واقع است. در جريان توسعۀ حرم، زاويۀ جنوب شرقى برداشته شده و بدينترتيب قبر شيخ محمدتقى در داخل صحن و دور از ديوار قرار گرفته و تا مدتى نردههايى كوتاه بر پيرامون قبر بوده كه آنها هم بعدها برداشته شده است.
سقاخانه
در ضلع شرقى صحن منبع آبى قرار داشت كه احمد شكرى، يكى از نوادگان نجيب پاشا عثمانى، آن را ساخته و بناى آن در دهم محرم سال 1261ه .ق. پايان يافته بود. در آن روزگار مقدار زيادى شكر در اين آب ريختند تا زايران از آن بنوشند. در قسمت جلويى