176ابوالحب و همچنين برخى از ديگر بزرگان عصر، هر روز بر آن مىنشستند و آثار نظم و نثر خويش را مىخواندند. اين سكو تا توسعۀ حرم به سال 1367ه .ق. وجود داشت. در پشت اين مقبره، مقبرهاى ديگر از آنِ خاندان ابوطحين و در كنار آن نيز مقبره علّامه شيخ عبدالحسين تهرانى (درگذشته به سال 1286ه .ق.) است. بابالسلطانيه پس از اين مقبره است.
از آن هم كه بگذريم به يكى از انبارهاى حرم، سپس ايوان ناصرى، آنگاه انبارى ديگر و سپس قبر علّامه سيد مرتضى كاشمرى (درگذشته به سال 1342ه. .ق) مىرسيم كه در حجرۀ كابليه دفن شده است. پس از آن مقبرۀ سيد صالح سيد سليمان مصطفى آل طعمه (درگذشته به سال 1319ه .ق.) و فرزندان اوست كه در مقابل پنجرۀ مقتل قرار مىگيرد. سپس به بابالزينبيه مىرسيم كه قبر مرحوم سيد محمود سيد على وهاب در آستانۀ آن قرار گرفته و پس از آن هم حجرهاى ديگر است كه در ماه رمضان در آن مجلس قرائت قرآنى به مديريت سيد محمدحسن سيف برگزار مىشد. در كنار اين حجره پلكانى قرار دارد كه به طبقۀ دوم مىرسد و دفتر زمستانى توليت حرم در غرفهاى در اين طبقه قرار گرفته و اين غرفه بر بابالزينبيه مشرف است.
ضلع جنوبى؛ در ميانۀ اين ضلع، بابالقبله قرار گرفته كه خود در زير ايوانى بزرگ است كه ساعت زنگدار بزرگى بر بالاى آن نصب شده است. قبر سيد محمد سيد العراقين در مدخل ايوان و دار مخطوطات (خزانۀ آثار خطى) و همچنين كتابخانۀ حرم امام عليه السلام در بالاى آن قرار گرفته است. پس از اين قبر مقبرۀ مرحوم حاج مصطفى اسد خان و در مقابل آن مقبرۀ آل ثابت واقع است.
هنگامى كه از بيرون به صحن درمىآييد دفتر توليت حرم امام حسين عليه السلام در سمت چپ شما و مقبرۀ آل اشيقر نيز در جوار آن قرار مىگيرد. در سمت راست ايوان تكيه بكتاشيه است كه سيد احمد جدّ آل دده و برخى از فرزندان و نوادگان او در آنجا دفن شدهاند. و آنسان كه در گذشته، صوفيان و مرشدان به اين تكيه مىآمدند امروزه نيز بزرگانى آهنگ آن مىكنند.
در جوار اين تكيه مقبرۀ مرحوم حاج محمد شهيب قرار گرفته و در اين غرفه در