151على جعفر توفيق داد با اموال و افراد خود اراضى باير و عاطل مشهور به «القرمة الجعفريه» را كه به ارث شرعى از جدش حاج ناصر، فرزند ... موسى به او رسيده و در جوار مرقد امام ابوعبداللّٰه الحسين عليه السلام در كرانۀ غربى فرات واقع است احيا و آباد كند، به حضور فرمانرواى پيشگفته رسيد و از او خواست اين اراضى و املاك را با همۀ اموال و ديوانيه‌اى كه دارد؛ يعنى همۀ هورها، مزرعه‌ها، ساحلها، آبگيرها، چاه‌هاى آب، قايق، استخرها و همچنين همۀ نخلها و درختهاى ديگرى كه در آن كاشته شده و نيز حدود اين املاك را به موجب نشانى كه در دست شيخ است وقف بر مصالح و مصارف حرم امام حسين - كه درود خدا بر خفتۀ آن باد - قرار دهد تا بر حسب نظر متولّى اين وقف و ناظر مصالح شرعى در امر روشنايى، خريد گليم و حصير، عمران و نوسازى و ديگر مصالح شرعى ضرورى هزينه شود. حضرت فرمانرواى پيشگفته نيز اين درخواست را پذيرفت و در اين‌باره فرمانى مطاع نوشت. هر كس اين نشان را تغيير دهد يا در ابطال آن بكوشد، خداى طرف او خواهد بود و از او حساب خواهد خواست و لعنت خدا و همۀ فرشتگان و مردمان بر او خواهد بود. فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ مٰا سَمِعَهُ فَإِنَّمٰا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللّٰهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ¹. در ماه جمادى‌الأولى، سال هفتصد و هفت تحرير شد. درود و سلام خداوند بر محمد و خاندان او باد.

عكسهاى صفحۀ 139 تا 144 ؟؟؟