98تفنگچى خوب بيرون مىآيد، و اطاعت به احدى ندارند، مگر به مشايخ خودشان، هر ساله قريب ده هزار تومان از جانب دولت «روم» مستمرى دارند، به اعتقاد اعراب باجِ حاج است، هرگاه «امين صُرّه»، كه خزانهدار دولت است، دو ساعت پيش از ورودِ حاج، اين وجه را به مشايخ مزبور تسليم نكند، عبور حاج مقدور نيست، جمعيت مىكنند، هر گاه رأيشان تاختِ حاج بشود، پنجاه هزار تومان در آن واحد از حاج مطالبه مىكنند.
مسجد شجره
از «مدينۀ منوّره» الى «مسجد شجره» بيست ساعت است، لابد از اعمال واجبه است، و ابتداى واجبات است كه در مذهب جعفرى ميقاتگاه است، آن مسجد خرابه كه يك ديوار دارد، حكماً جميع حاج - مگر اهل سنّت - و از اهل سنّت هم «طايفۀ شافعى»، در اين باب با «اهل تشيّع» متّفق است، كه بايد در آن مكان شريف لخت و برهنه گشت، 1جميع مردم؛ الا طايفه زنانه[كه] براى آن تغيير لباس لازم نيست، اگر چه پارهاى زنهاى قشنگ، رخوت 2 سفيد سراپا مىپوشند. ولى تكليف زن در عالم احرام صورت نپوشاندن است، چون صورت پوشاندن عادت شده است، يك نوع اظهار شرم گشته است، يك اسباب از علف از ليف خرما مىسازند، تركيب چلوصافكنِ چشمه گشاد، و به صورت مىبندند و روبند بر روى آن اندازند، تركيب خانم بزرگ مىشوند.
هرگاه از حقير زنى همراه بود در اين سفر خيريت اثر «مكه معظمه»، ابداً مانع از گرفتن مىشدم، به دليل آن كه آيا نيت احرام به جز اين است كه احرام مىبندند، در حج تمتع قربَةً الى اللّٰه؟ يعنى خودم را از جميع محرّمات برى مىكنم، و آنچه كه خدا حرام كرده، آلوده نخواهم شد، در بين احرام هرگاه به محرّمات آلوده گردد، عمل باطل خواهد شد، بعد از آن كه عمل احرام باطل گشت، ناقص و باطل است. بعد از آن كه شخصى زحمت كشيده، پول خرج كرده، به آب هاى متعفن متحمّل گشته، سفر يك ساله نموده،