146معروف به «باطمان چايى» عبور شد.

منزل چهارم كان بشيرى

هشت ساعت، راه بد نبود وليكن مكرر از شعب‌هاى شطّ معروف به «باشور» و «بتليس» عبور مى‌شد، گويا وقت زيادى آب، عبور ممكن نباشد.

منزل پنجم اويس قرن

هشت ساعت، راه بد نبود، جاى با صفا بود، اكراد توطّن دارند، در مقبرۀ «اويس قرن»، آدم خفيف العقلى مجاور بود كه مردم را از فاتحه مانع مى‌شد.

توضيح

اين «اويس قرنى» معروف نيست، قبر ايشان در جاى ديگر است، اين «اويس»، از صحابه‌اى است كه در فتحِ اين حوالى، در اين جا شهيد شده و مدفون گشته است.

منزل ششم خان

هشت ساعت، نعوذ باللّٰه راه ناقلائى داشت، اكثر جاها پياده بايد رفت، بلكه تخت و كجاوه را از مال وٰاكرده، با آدم مى‌گذرانيديم، پرتگاه‌هاى غريب دارد و رودخانه عظيمى در پاى آنها مى‌گذرد، اگر مال يا آدم پرت شود، از اين دو خطر ايمن نيست، خود «خان»، كاروان سرائى است در ميان درّه واقع، و در زمستان عبور از آن محال است.

منزل هفتم بتليس

شش ساعت است، پنج ساعت آن خيلى بد است، ليكن نه مثل راه «خان»، يك ساعت به منزل مانده خوب است، يك پارچه كوه سنگى را مثل دروازه سوراخ كرده‌اند معروف است.

[منزل هشتم] دليكلى طاش ¹

يك فرسخ از «بتليس» دور، و در سر راه «ديار بكر» واقع است، چون راه قديم را كه