215اندازۀ دو قدم معمولى بالاتر نمىرفت، وى در تمام حجها و عمرههاى خود روى صفا ومروه مىايستاد وبه خداسوگند چنين تصورمىكنم كهاوپيامبر - ص - را ديده است كه روى آن دو كوه ايستاده است. گويد عبداللّٰه بن عمر معمولاً در سمت راست مروه مىايستاد و هيچگاه تا حدود سنگ سپيد بالا نمىرفت. 1
مسروق بن اجْدع گويد: عبداللّٰه بن مسعود عمره مىگزارد، نخست حجرالاسود را استلام كرد سپس از سمت راست طواف خود را شروع كرد سه دور از طواف خود را تندتر و چهار دور را با شيوه معمولى طى كرد سپس كنار مقام ابراهيم آمد و دو ركعت نماز گزارد و باز كنار حجرالاسود آمد و آن را استلام نمود و به سوى صفا حركت كرد، بر لبه كوه صفا ايستاد و لبيك گفت.
گفتم اى ابوعبدالرحمن، برخى از ياران شما، از تلبيه و لبيك گفتن در اين جا منع مىكنند. گفت من به تو مىگويم اين كار را بكن، اين لبيك و لااله الااللّٰه گفتن پاسخى است كه موسى - ع - در اين جا به فرمان خداوند داده است، و چون كنار وادى رسيد شروع به هروله كرد و مىگفت: «ربّ اغفر و ارحم انّك انت الأعزّ الأكرم»؛ (پروردگارا! بيامرز و رحمت فرماى همانا كه تو عزيزترين و بخشندهترين هستى).
درى كه رسول خدا - ص - از آن وارد مسعى شدند ابتدا به نام در «بنى عبد بن كعب» ناميده مىشد ليكن پس از آن، به علّت آن كه ميان اين قبيله و قبيله بنى عبد شمس جنگ و درگيرى رخ داد،آنها به محلّۀ بنى سهم كوچ كردند و پس از آن به در بنى مخزوم معروف شد. 2