166 اَلْمُشْرِكِينَ .) ¹

2 - او خليل و دوست خدا بود و خداوند ابراهيم را به دوستى خويش انتخاب كرد. (وَ اتَّخَذَ اللّٰهُ إِبْرٰاهِيمَ خَلِيلاً.) ²

3 - صبور و بردبار بوده، بسيار در پيشگاه خداوند اشك مى‌ريخت. (إِنَّ إِبْرٰاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوّٰاهٌ مُنِيبٌ .) ³

4 - او پيشواى صالحان و خود به تنهايى يك امّت بود. (إِنَّ إِبْرٰاهِيمَ كٰانَ أُمَّةً قٰانِتاً لِلّٰهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ .) ⁴

5 - شكرگزار نعمت‌هاى الهى بود. (شٰاكِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَبٰاهُ وَ هَدٰاهُ إِلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِيمٍ .) ⁵

6 - پيامبرى صديق بود. (وَ اذْكُرْ فِي الْكِتٰابِ إِبْرٰاهِيمَ إِنَّهُ كٰانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا.) ⁶

7 - خداوند آتش را بر او سرد و گوارا ساخت. (قُلْنٰا يٰا نٰارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاٰماً عَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ .) ⁷

8 - به پيمانهاى خود وفادار بود. (وَ إِبْرٰاهِيمَ الَّذِي وَفّٰى .) ⁸

9 - در بيزارى و برائت از مشركان الگو و نمونه بود. (قَدْ كٰانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرٰاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قٰالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّٰا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمّٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ كَفَرْنٰا بِكُمْ وَ بَدٰا بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدٰاوَةُ وَ الْبَغْضٰاءُ أَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ .) ⁹