252واجب است كه اهلبيت گرامى بيدار باشند و اجازه ندهند اين افراد به روح آنها رخنه كنند؛ زيرا معلوم است كه اهلسنت و جماعت اهلبيت را دوست مىدارند، دوستى صادقانه كه از اعتقاد راسخ آنها به وجوب اين محبت بر هر مسلمانى حكايت دارد و در اين خصوص آيات و روايات را در نظر دارند و براى مسلمانان اين افتخار بس كه پيامبر در بارۀ آنان فرمود:
«اِنِّي تٰارِكٌ فِيكم الثقلين كتاباللّٰه و عترتي و انّهما لن يفترقا حتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوض».
بىشك اين مقام بزرگى است و بر خاندان پيامبر است كه به عظمت اين مسؤوليت، كه بر دوش آنها نهاده شده، توجه كنند. اين آقاى ما علىبنالحسين، زينالعابدين عليه السلام و نور چشم اسلام است كه با تبيين اين مسؤوليت بزرگ بر خاندان پيامبر، مىفرمايد:
«اِنِّي لاَرجُو أن يعطياللّٰه للِمُحسن مِنّا أجرين و أخاف أن يجعل للمسيء مِنّا وِزْرَيْن».
«من اميدوارم كه خدا به نيكوكار ما دو پاداش عطاكند و مىترسم كه براى گنهكار ما دو عقوبت قرار دهد!»
و آنانكه نسبت به اهلبيت به هر شكلى، بد عمل مىكنند، خواه با تمسخر و استهزا يا اذيت و آزار يا محروم ساختن آنها از حقّى كه خدا براى آنان مقرّر داشته است، بايد از اين كار بر حذَر باشند؛ زيرا رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله همه را از بدرفتارى نسبت به اين عترت پاك برحذر داشت.
روايات پيامبر صلى الله عليه و آله در اين خصوص روشن است. «مسوّربن مخرمة» از پيامبر خدا نقل مىكند كه فرمود:
«فٰاطمة بضعة مِنّي فَمَن اغْضبها فقد اغضبني». 1
«فاطمه پارهاى از وجود من است، هركس او را به خشم آورد مرا خشمگين ساخته است.»