251حسنۀ رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله پيروى كرده باشند. و هم اينان بايد براى مسلمانان چراغهاى هدايت در علم و عمل باشند و از همۀ مردم بيشتر بر دينِ خدا غيرت ورزند تا حريم دين شكسته نشود و سنت نبوى را بكارگيرند و نگذارند گردِ نسيان بر آن بنشيند و در اعراض از دنيا و توجّه به آخرت از جَدّ خود پيروى كنند.
آل بيت، اهل خير وپرهيزكارىاند، آنها از هركس سزاوارترند كه از مقربان و ابرار و صالحان برگزيده باشند و سخن خداى عزّوجلّ را به ياد ما آورند كه با خطاب به آنها مىفرمود: إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً 1
خدا آنان را پاك نموده و گرامى داشته و صدقه را بر آنها حرام ساخته؛ همانگونه كه بر رسولاللّٰه حرام ساخته است؛ زيرا صدقه مانند چركهاى اموال مردم است؛ يعنى بدين وسيله چركها از مردم زدوده مىشود و اين از بابِ طهارتِ نفسى است كه خدا در شرع براى آنها مقرر داشته است. از اينرو، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«اِنَّ الصَّدَقَة لاٰ تحلّ لِمُحمَّد وَ لاٰ لِآلِ محمَّد صلى الله عليه و آله » اين نكته را من (مؤلف) در كتاب خود «آل بيت الرسول» به بحث نهادهام؛ آنجا كه توضيح دادهام: زكات و صدقات به خاندان پيامبر داده نمىشود اما هرگاه ناگزير باشند و قوت خود را نيابند و توان تأمين معيشت خود را نداشته باشند، در چنين صورتى، آنها از همۀ مردم به عطا و اكرام سزاوارترند و مىتوان از هر طريق ممكن بَر حَسبِ ضرورت و اضطرار به آنان كمك داد.
از جمله صفاتى كه خاندان پيامبر بايد دارا باشند، اين است كه خيرخواه خدا و پيامبر و ائمۀ مسلمين و تودۀ مسلمانان باشند. از مصاديق خير خواهى، بىشك دورى جستن از اختلاف و پرهيز از تأييد و تصديق هواپرستان و افتراهايى است كه به آنها نسبت مىدهند و سخنانِ دروغ و غلط را كه در حق پارهاى از بزرگان اهلبيت طاهرين مىگويند. و اين همان چيزى است كه مخالف صريح قرآن كريم و سنت نبوى و مخالف عقل و نقل و مسلّمات دين است. و نيز بدانند كه برخى مردم محبّت اهلبيت را وسيلۀ هواهاى نفسانى و نيرنگها و نشرِ آراى گمراه كننده و عقايد فاسدشان قرار دادهاند؛ بنابراين