164قطعۀ حصيرى برداشت و سوزانيد و بر زخم نهاد تا از خونريزى جلوگيرى كرد.» 1
ملاحظه مىكنيم كه زهرا عليها السلام در حوادث حضور داشت و قبل از هركس به يارى پدر مىشتافت، با وجودى كه آتشِ جنگ مشتعل بود و نيز زهرا با ديگر زنان در مداواى زخم خوردگان و آب دادن مجروحان، همكارى داشت. حقيقت اين است كه هر كس به تفصيلِ جنگ احُد توجه كند، مىفهمد كه اين شكست نبود، بلكه درسى بود براى مسلمانان كه از فرمان پيغمبر سرپيچى كردند! و ما نيز اين درس را در سير تاريخ آموختيم و دانستيم كه اگر كسى از امر خداوند بزرگ و فرمان پيامبرگرامى او سرپيچى كند، خود را در معرض عذاب خدا قرار داده و كاميابى و رستگارى، در ارتباطِ واقعىِ انسان مسلمان و مؤمن با اين دين و تمكين اوامر و نواهى آن است. اما در جنگ احد نهايتاً پيروزى از آن مسلمين بود و مشركان با شكست و سرافكندگى برگشتند و به اهداف خود دست نيافتند و حتى يك نفر از مسلمانان را اسير نگرفتند! بلكه با دست خالى و نوميدى برگشتند و خداوند پيامبرش را يارى داد بعد از آنكه متخلّفان، اين درس را آموختند كه تَخَلُّف از اوامر رسولاللّٰه چه خطرهايى را در پى دارد.
فاطمه، با جمع مسلمانان از احُد برگشت. او با عموى خود حمزه، پسر عبدالمطلب و ساير شهيدان - كه آزمايشى نيكو شدند و در راه دين خدا تا سرحدّ جان فداكارى كردند، و به ديدار خداى تعالى شتافتند - وداع كرد در حالىكه اين شهيدان از دين حنيف و پيامبر كريم صلى الله عليه و آله دفاع نمودند.
تولّد حسن و حسين عليهما السلام
فاطمه و على عليه السلام ، اين زن و شوهر بزرگوار، در فضايى آكنده از تعاون به رحمت و مودّت، روزگار مىگذراندند. آن روز امكانات زندگى آسان فراهم نمىشد؛ آب را به وسيلۀ مشك بايد حمل مىكردند و نان با دستاس كردن و خمير كردن و پختن تهيه