129آتش عقوبت نكند. پس اگر آنها را يافتيد به قتل رسانيد.» 1
زينب در خانۀ پدر با خواهرش امّ كلثوم زندگى مىكرد و خانۀ فاطمۀ زهرا عليها السلام از آنها فاصله چندانى نداشت، چون همۀ خانهها، نزديك به هم بود و مكرّر يكديگر را ديدار مىكردند. خواهران با يكديگر شبها انسى داشتند و زينب در سوگ خواهرِ عزيزش رقيّه اشك مىريخت و براى او طلب رحمت مىكرد.
زينب از عارضۀ بيمارى كه بر اثر سقط جنين داشت، رو به بهبودى نهاد و به پرستارى دو فرزندش (على و امامه) همّت گماشت و آنان را با تربيت اسلامى از آغاز كودكى پرورش داد.
ازدواج زهرا عليها السلام
زهراى پاك و محبوب، احساس كرد كه پدرش، با ازدواج جديدش ديگر نيازى به پرستارى او ندارد و پسر عمّ او علىبن ابىطالب عليها السلام با قرابتى كه با پيامبر دارد در تردّد است تا موضوع ازدواج را در ميان گذارد.
زهرا عليها السلام تاكنون در فكر ازدواج نبود و رويدادهاى عظيم رسالت و دعوت، او را از اين امر باز مىداشت و جز در انديشۀ پدر و اهتمام به امر او نمىافتاد، امّا پس از ازدواج پيامبر با عايشه، مىشنيد كه علىبن ابىطالب عليه السلام پيش پيامبر رفت و آمد دارد تا تمايل خود را به ازدواج با زهرا عليها السلام مطرح كند.
على عليه السلام فرد بيگانهاى نيست، او در خانۀ پيامبر صلى الله عليه و آله از كودكى تربيت شده و پيامبر در مقام جبران محبّتهاى ابوطالب كه پس از مرگ عبدالمطّلب او را در حمايت و تربيت خود گرفت، على عليه السلام را از خانۀ ابوطالب، نزد خود آورد تا بار زندگىاش را تخفيف دهد.
علىبن ابىطالب عليه السلام خود تاريخ درخشانى دارد، از آن لحظه كه معنى زندگى را