978نفر از مشهد، قم و مقبرههاى امامزادگان ديدن مىكنند. در آفريقا زاهدانى در تومبوكتو، 1 آگادس، 2 توبا، 3 كائولاك و... وجود دارد كه بسيار معروف مىباشند....
در مذهب هندوييسم، يكى از راههاى منتهى به رستگارى، اقامت پارسايانه در يك مكان مقدس است. مهمترين زيارتگاه، وانارسى (در بنارس) در سواحل گنگ است. در حقيقت، تقريباً در تمام دنيا، تمام جريانهاى آبى نمادى از گنگ تلقى مىشوند. همچنين در سراسر آسياى جنوبى، زيارت به معابدى كه در كرانههاى رودخانهها يا دريا ساخته شدهاند، منتهى مىشود. اين زيارتگاهها نه فقط به مناسبت جشنها و اعياد، بلكه در دورهاى خارج از فصل بادهاى موسمى، در تمام سال موجب جابهجايى امواج انسانى مىشوند.
در ژاپن، زيارت عملى بسيار گسترده است؛ به ويژه زيارت ايسه كه مورد توجه پيروان شينوست سبب جابهجايى جمعيت بسيارى مىشود: در نيمۀ سدۀ نوزدهم، در سال گاهى تا پنج ميليون زاير به اين زيارتگاه مىرفتند. بيشتر آنها به «عبادت پنهانى» بدون اطلاع نزديكان و خوار شمردن همۀ محرمات اجتماعى و قانونى به زيارت مىروند. سرانجام بايد خاطر نشان كرد كه در حاشيۀ زيارتها، از يك سو ادراك بودايى «ماندالا» (نوعى شكل اساطيرى) وجود دارد كه به وجود آورندۀ راهى براى آزادى از طريق يك راهپيمايى طولانى است و آزمونى به منظور اثبات توانايى شركت در آيينهاى زيارتى تلقى مىشود و از سوى ديگر، گسترش سفرهاى ستوده شده در آيين «تائوييسم» چينى است. پيروانى كه بر اين باورند كه به سبب بداقبالى يا بيمارى مرتكب خطا شدهاند، بايد به اعتراف در منظر عموم يا كار در جادهها به منظور اصلاح ارتباطات و ايجاد «مسافرخانههاى دادگرى» جايى كه به مسافران غذا و خدمت رايگانى براى استراحت ارائه مىشود، به جبران مافات بپردازد و خود را از گناه پاك كند.