970همچنين رفتارهاى فرهنگى خاصى به وجود آورد. افرادى كه به مزارها مراجعه مىكنند، رفتارهاى خاصى را بروز مىدهند كه ريشه در آداب و رسوم، اعتقادات، انديشهها، تفكرات و به طور كلى فرهنگ آنها دارد.
مردمى كه به زيارتگاهها مراجعه مىكنند، نوعى ارتباط با يكديگر برقرار مىكنند كه نتيجۀ اين ارتباط مىتواند به تبادلات فرهنگى منجر شود. اين افراد هر كدام ويژگىهاى فرهنگى خود را در معرض ديد ديگران قرار مىدهند و از اين طريق فرهنگ خود را منتقل مىكنند. از طرف ديگر، با مشاهدۀ رفتارها و ويژگىهاى فرهنگى ديگران، از آنها تأثير مىپذيرند. ورود اصطلاحات و لغات جديد در زبان فارسى و تاجيكى نيز از جمله كاركردهاى فرهنگى زيارتگاههاست، مانند بقعه، حرم، صحن، مزار، مرقد، زاير و زيارت از اين مجموعهاند. داستانهايى كه از زندگى اجتماعى و مذهبى امامزادهها و شخصيتهاى مذهبى نقل مىشود، جنگها و نبردهاى آنان، چگونگى مردن، يا به شهادت رسيدن آنها و دوستان و دشمنانشان در فرهنگ عامه جاى معتبرى دارند، يكى از عوامل اصلى در دامن زدن به اين دوستىها و دشمنىها مىباشند. «پس از نفوذ اسلام در ايران، ويژگىها و آئينهاى تلفيقى مطرح گرديد. تركيب دو عنصر فرهنگى متفاوت با دو فرهنگ با منشأ متفاوت را آيين تلفيقى گويند msitercnys . 1
حضور زايرانى از پاكستان، هندوستان، ايران و روسيه در مزار مير سيد على همدانى در كولاب و حضور مريدان و پيروان شيخ بهاء الدين نقشبند از چين، تركمنستان، تركيه، هند، جاوه، ايران، عراق، آلمان، انگليس، ژاپن، روسيه و تاجيكستان در منطقۀ قصر عارفان بخارا، حلقهاى از اتصال و تلفيق افراد با مليتها و فرهنگهاى متفاوت را به تصوير مىكشاند كه آنها ساعتها، حتى روزها در كنار هم آداب زيارت را بهجا آورده و به زبان اسلام با هم به گفتوگو و مباحثه مىپردازند.