817در اين راه ناگزير است كه خود را ملزم به استمداد از اين نيروهاى الهى نمايد.
تصور بعضى از مردم اين است كه زيارت اماكن مقدس بهويژه قبور معصومين عليهم السلام ، يك امرى جزئى و فقط براى رسيدن به آرزوهاى و آرمانهاى دنيوى و مانند آن مىباشد و در نتيجه از بركات و فوايد اصلى و حياتى آن غافل مىباشند. اين در حالى است كه زيارت اين مكانهاى شريف، مخصوصاً زيارت معصومين عليهم السلام كه حيات و مماتى براى آنان به معناى واقعى وجود ندارد، مىتواند بهترين رفتار و شخصيت الهى و ايدهآل را براى انسان به ارمغان آورد، تا در وهلۀ اول بتواند يك زندگى و اخلاق و رفتار نرمالى با مردم داشته باشد و ثانياً بتواند به سعادت و كمال نهايى كه همان قرب الهى است، دست يابد.
در عالم كسى را نمىتوان يافت كه از اخلاق و شخصيت متعادل - كه ما از آن به رفتار الهى تعبير مىكنيم - لذت نبرد و هر كسى به نوبۀ خود مخصوصاً اهل ايمان دوست دارد كه بالأخره رفتار و كردار خود را تصحيح نمايد و خود را به مرز انسان كامل، نزديك كند. پرواضح است كه با توجه به منابع دينى ما مسلمانان، انس و ارتباط دايم با اماكن مقدس و زيارت قبور معصومين عليهم السلام و وابستگان به آنها، از عوامل مهمى مىباشد كه مىتواند ما را در دستيابى به يك شخصيت الهى و اسلامى و مورد قبول و رضايت معصومين عليهم السلام يارى رساند و آنچه را كه لازمۀ يك زندگى مطلوب با رفتارى خداپسندانه مىباشد، به انسان عطا نمايد. پس به طور خلاصه مىتوان اهميت اين مبحث را در اين موارد ارائه نمود:
1. ضعف و ناتوانى انسان، مهمترين عاملى است كه مىتواند داعى انسان قرار گيرد تا براى تصحيح شخصيت خود و الگوپذيرى از انسانهاى كامل و معصوم به زيارت آنها و اماكن مقدس مشرّف شود.
2. زيارت اماكن مقدس و قبور معصومين عليهم السلام ، علاوه بر ثوابهاى فراوانى كه برايش وارد شده است، يكى از وسيلههاى مهم براى رسيدن به اخلاق و رفتار