775تعداد نمونۀ مورد نياز 147 نفر برآورد گرديد. كليۀ زنان مسلمان مراجعه كننده به پايگاه‌هاى بهداشتى انقلاب و كارگر كاشان در ماه‌هاى شهريور و مهر 1386 تا تكميل آمار به مرز 150 نفر به طور مستمر وارد مطالعه شدند. پس از جلب همكارى نمونه‌ها و اطمينان دادن به آنها در خصوص محرمانه باقى ماندن اطلاعات، ضمن ارائۀ توضيحاتى دربارۀ نحوۀ پاسخگويى به سوالات، پرسشنامه 21-QHG ، پرسشنامه‌اى مشتمل بر اطلاعات دموگرافيك و فاكتورهاى احتمالى مرتبط با بهداشت روان، و پرسشنامۀ شاخص‌هاى سنجش اثر زيارت توسط كارشناسان بهداشت در اختيار آنها قرار داده شد و زمان تكميل پرسشنامه به سؤالات طرح شده از سوى آنها پاسخ داده شد. البته در مواردى كه نمونه‌ها بيسواد بودند، اطلاعات از طريق مصاحبه تكميل گرديد.

جهت سنجش وضعيت سلامت روان از پرسشنامۀ سلامت عمومى 21-QHG ¹ استفاده شد. اين پرسشنامه، ابزارى سرندى و مبتنى بر روش خودگزارش دهى است كه با هدف رديابى كسانى كه داراى اختلال روانى هستند، مورد استفاده قرار مى‌گيرد.

فرم اصلى آن داراى 60 سؤال است كه توسط گلدبرگ ² در سال 1972 طراحى شده و داراى فرم‌هاى كوتاه متعددى است (47،8). در اين پژوهش فرم 12 سؤالى مورد استفاده قرار گرفته است. اين فرم داراى 5 سؤال با بار مثبت و 7 سؤال با بار منفى مى‌باشد. در اين پرسشنامه دو سبك نمره دهى پيشنهاد شده كه در مطالعۀ حاضر سيستم 3-2-1 - 0مد نظر قرار گرفت. به گونه‌اى كه در سؤالات مثبت به گزينه بهتر از هميشه، مثل هميشه، كم‌تر از هميشه، و خيلى كم‌تر از هميشه به ترتيب امتيازات 0، 1، 2، و 3 و در سؤالات منفى به گزينه‌هاى هرگز، نه بيشتر از هميشه، بيشتر از هميشه، و خيلى بيشتر از هميشه به ترتيب امتيازات 0، 1، 2، و 3 اختصاص داده شد، و در مجموع وضعيت سلامت روان در مقياس 36 - 0تعيين گرديد. اين ابزار در ايران