756مىدهد. نام پالايش 1 نيز به اين فرايند داده شده است. اصطلاحى كه نوعى پاكسازى روانى را در نظر مىآورد. 2
همانطور كه اشاره شد، هر اندازه محيطى كه فرد در آن قرار گرفته است امنتر باشد و شخصى كه فرد براى او درد دل مىكند قابل اعتمادتر باشد، فرايند تخليۀ هيجانى و پالايش، كه خود بخشى از درمان است، بهتر انجام خواهد پذيرفت.
در فرهنگ شيعيان (و براساس منابع شيعى)، قابل اعتمادترين موجودات عالم، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ساير معصومين مىباشند. به همين دليل زايرين در زيارتگاههاى اين بزرگواران به بهترين شكل ممكن به تخليۀ هيجانى خود مىپردازند. در اين فرهنگ، همانطور كه حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا عليه السلام تصريح فرموده است، اعتقاد بر اين است:
«امام، ماه تابان، چراغ فروزان، نور درخشان و ستارهاى است راهنما در شدت تاريكىها، رهگذر شهرها و كويرها، گرداب درياها». 3 مسلماً كسى كه امام خود را با چنين توصيفى مىشناسد، با نهايت آرامش و اطمينان در حريم او شروع به بيان مشكل خود مىكند. اين آرامش و اميد، زمانى بيشتر مىشود كه زاير اعتقاد دارد كه امامى كه به زيارت او آمده، زنده است 4 و به او توجه دارد و همچنين قدرت حل مشكل او را نيز دارد. 5
در اينصورت او با نهايت اطمينان خاطر و رازدارى و اميد، به تخليۀ هيجانى خود