757مىپردازد. البته توصيف معصومين بسيار وسيعتر از اين است و اكنون مجال پرداختن به آن نيست. به هر حال خصوصيات اين بزرگواران در فرهنگ شيعه به حدى است كه زيارتگاههاى آنها محل امنيت روانى غير قابل توصيفى است كه زاير با امنيت وصفناپذيرى مىتواند به آن اماكن مقدس مراجعه نمايد. تمام خصوصياتى كه براى يك درمانگر بر شمرديم (هزاران برابر بيشتر از آن) در ائمۀ اطهار وجود دارد كه داراى اثرات تخليۀ هيجانى و پالايش روانى است. گوشۀ بسيار كوچكى از اين خصوصيات را مىتوان در احاديث زير جستوجو كرد:
امام رضا عليه السلام : «امام پناه بندگان خدا در گرفتارىهاى سخت است». 1
امام رضا عليه السلام : «امام همدم و رفيق، پدر مهربان، برادر برابر و مادر دلسوز به كودك است». 2
امام رضا عليه السلام : «امام ابرى است بارنده، بارانى است شتاب دهنده، خورشيدى است فروزنده و سقفى است سايه دهنده». 3
امام رضا عليه السلام : «امام آتش روشن روى تپه (راهنماى گمشدگان) است (فانوس)». 4
احاديث فوق و بسيارى از احاديث مشابه ديگر، شناخت شيعه را در مورد معصومين عليهم السلام بالا برده و اعتبار آنها را در ذهن زاير بيشتر مىكند. بدون ترديد هر اندازه درمانگر در ذهن درمانجو معتبرتر باشد، اثرات او بر روحيه و درمانِ درمانجو بيشتر خواهد بود. 5 زاير هر اندازه امام و امامزاده را تواناتر احساس كند، با خيال راحتترى در نزد او به تخليۀ هيجانى مىپردازد. البته در توانايىهاى معصومين و قدرت آنها در حل مشكلات همين بس كه در منابع فرهنگ شيعه بعضى از توصيفاتى كه از ائمه بيان گرديده است عبارت است از :