709بنابراين تأثيرات معنوى و روحى زيارات در انسان كه تهذيب نفس و صيقل روح را به دنبال دارد، در دو حوزه به مسايل سياسى و اجتماعى نيز ربط پيدا مىكند. اول اينكه موجب نگرش و جهانبينى خاص نسبت به تمام امور از جمله پديدههاى سياسى - اجتماعى مىشود، به گونهاى كه نگرش چنين فردى به خانواده، فرزند، پديدههاى اجتماعى، روابط با ديگران، قدرت، حكومت، ظلم و... با يك فرد معمولى تفاوت اساسى دارد.
دوم اينكه عملكرد و رفتار چنين فردى با سايرين فرق مىكند. انسان خودساختهاى كه دل در گرو عالم نامتناهى بالا دارد و عظمت خالق و خلقت را مىبيند و از سعۀ صدر و وسعت نظر بالايى برخوردار است، از هر كاهى، كوهى نمىسازد و براى رسيدن به مقاصد خود دست به هر كار زشتى نمىزند. در مقابل مقام بالاتر از خود تملق و چاپلوسى نمىكند و هيچ نيازى هم به تملق و ستايش ديگران احساس مىكند و هيچ تمايلى به ستم بر ديگران ندارد و در مقابل هيچ ستمگر و زورگو نيز سر تسليم فرود نمىآورد و... در اين رهگذر، دلدادگان اللّٰه در چنين كانون حياتبخش خورشيد معنويت، جان گرفته و هر كس مطابق با نيازهاى خود و ظرفيتهايش بهرهاى گرفته و براى حيات خويش به ارمغان مىبرد.
ب) كاركرد معرفتى
كار ويژۀ بعدى زيارات انتقال بخشى از معارف و مبانى فكرى اسلام و تشيع به مخاطبين و نسلهاى بعدى است. در كاركرد اول، تهذيب نفس و تعالى روحى و معنوى انسان به پيدا شدن يك نگرش نوين و جهانبينى جديد كمك مىكرد، ولى در اين كاركرد ويژه زيارت يك سرى اصول و مبانى فكرى آمادهاى را منتقل مىكند و مىتواند در بسيارى از حوزهها مبناى معرفت بشرى قرار گيرد. در هر صورت هر فردى به تناسب زمينه و استعداد و ظرفيت و توان فكرى و روحى، از زيارت بهره مىبرد و چه بسا افرادى هم باشند كه هيچگونه بهرهاى نبرند.