706«كاشف از قول معصوم» است، حجيّت دارد. در هر حال اجماع و اتفاق مسلمانان در اعصار و ادوار گوناگون بر حكمى، خود دليل استوار و گواه روشن ديگرى بر حقانيت و جواز آن است. «با مراجعه به كتابهاى حديث و فقه و اخلاق و تاريخ، مخصوصاً مربوط به «مناسك حج» حقيقت اين مطلب روشن مىگردد.
مرحوم علامه امينى، از چهل و دو منبع اسلامى، استحباب زيارت قبر پيامبر را نقل كرده است. ايشان در كتاب الغدير 1 نصوص و كلمات آنان را با كمال دقت نقل كرده است. 2
در كتاب الفقه على المذاهب الاربعه كه به قلم چهار تن از علماى مذاهب چهارگانه نوشته شده است، و همگان از افكار و آراى آنان ياد شده، چنين آمده است: «زيارة قبر النّبى أفضل مندوبات ورد فيها أحاديث»؛ 3 زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله ، برترين مستحباتى است كه در مورد آن احاديث و اخبارى وارد شده است.
در هر حال با مراجعه به عقل سليم و آراى علماى مذاهب اسلامى، جاى هيچگونه شك و ترديدى باقى نمىماند كه «مشروعيت زيارت» از مسلّمات فقه اسلامى بوده و تنها گروه كژانديش وهابى است كه با خرق اجماع و بر خلاف حكم عقل، در مشروعيت و جواز زيارت، تشكيك روا داشته و به حرمت آن فتوا داده است.
آداب زيارت
در آداب زيارت فرقى نيست (چه كربلا و چه مشهد و چه ديگر زيارتگاهها)، ولى هر جا آداب خاص خود را دارد، زيرا زيارت مثل كتابى است كه تدريس مىشود، يك مقدمه و يك پايان دارد و در بين راه طى امتحانى انسان متوجه مىشود كه زيارتش مقبول واقع شده يا خير.