1134روزهاى به‌خصوص را براى زيارت كردن و يا حضور در مزار نقل كرده‌اند كه ثواب بيشترى از ساير روزهاى هفته دارد.

3. شفاعت در قرآن

شفاعت در لغت به معنى خواهش كردن، درخواست عفو يا كمك از كسى براى ديگرى، خواهشگرى، شفاعتگر است. ¹ در قرآن كريم دربارۀ شفاعت آيات متعددى وجود دارد كه براى نمونه به آياتى از سوره‌هاى بقره، سبأ، طه و مدثر اشاره مى‌شود:

در آيۀ 255 سورۀ بقره خداوند مى‌فرمايد: «خداى يكتاست كه جز او خدايى نيست و زنده و پاينده است هرگز او را كسالت خواب فرا نگيرد تا چه رسد كه به‌خواب رود، اوست مالك آنچه در آسمان‌ها و زمين است. كه را اين جرأت است كه در پيشگاه او به شفاعت برخيزد؟ مگر به فرمان او. علم او محيط است بر آنچه پيش نظر خلق آمده است...» و در آيۀ 23 سورۀ سبأ آمده است: «و شفاعت كسى جز آن‌كه خدا به او اذن شفاعت داده سودمند نيست (پس خاصان و انبيا را شفيع خود قرار دهيد) تا چون آن خاصان از دل‌هاشان اضطراب جلال و سطوت الهى برطرف شود، گويند خدا چه (در باب شفاعت) فرمود پاسخ دهند كه حق (و درستكارى و شفاعت مؤمنان نه مشركان) كه او خداى بلند مرتبه بزرگوار است». در آيۀ 109 سورۀ طه نيز خداوند مى‌فرمايد: «و در آن روز، شفاعت هيچ‌كس سود نبخشد، جز آن‌كس كه خداى رحمان به او رخصت شفاعت داده و سخنش پسند او گرديد». و همچنين در آيۀ 48 سورۀ مدثر در خصوص اهل باطل آمده است : «پس در آن‌روز شفاعت شفيعان در حق آنان هيچ پذيرفته نشود».

در مزارهاى مورد تحقيق نيز همچون ساير آرامگاه‌هاى مقدس اسلامى شفاعت طلبيدن و استغاثه جايگاه مهمى را براى خود دارد. در اغلب مناطق، مزارها در حكم يك طبيب عمل كرده و به قول حمزه كمال رسالت طبابتى نيز داشته‌اند. ² در مزارات