1088تشرف باطنى براى امامها و امامزادهها و اوليا خوانند. 1 واژۀ زيارت در دواوين شعرا هم بسيار آمده است كه گزيدهاى از آنها در اينجا مىآوريم: روزم به نيابت شب آمد جانم به زيارت لب آمد
(خاقانى) در راه خدا در كعبه آمد منزل
(خواجه عبداللّٰه انصارى) گويى به فلان جاى يكى قبر شريف است هركس كه زيارت كُنَدش هست موقر
(ناصر خسرو) ثواب روزه و حج قبول، آن كس برد كه خاك ميكدۀ عشق را زيارت كرد
(حافظ)
همچنين واژۀ «زيارتگاه» نيز در اشعار شاعران به كار رفته است: ز سمرقند بسى كس به دعاى تو شدند به زيارتگه كاشان و عبادتگه اوش
(سوزنىسمرقندى) رفت از آنجا و برگ راه بساخت به زيارتگه مقدس تاخت
(نظامى) زيارتگه اصل داران پاك ولى نعمت فرع داران خاك
(نظامى) وزين حال اگر نيز گردان شوم زيارتگه نيكمردان شوم
(نظامى)