1083بدين قرار است: اول سلام بر احمد، دوم به ساقى كوثر
به يازده پسران على ابوطالب
چاووشى ديگرى كه براى اهالى اين روستا آشنا بود، اين ابيات است: اى كعبه به خود مناز، هر كه جايى دارد
در فريدون‌شهر اصفهان نيز روز سفر زايران به كربلا يا مشهد، همۀ اقوام و نزديكان زاير از زن و مرد، كوچك و بزرگ، وى را بدرقه مى‌كنند و از ميان جمعيت يكى از مردان روستا در حالى كه سوار بر اسبى است و عَلم سياه رنگى در دست دارد، با صداى رسا «ورد على» مى‌خواند: چه كربلاست كه آدم به هوش مى‌آيد
زاير با انجام عبادات و اعمال زيارت و با تمام شدن سفر و پس از گذراندن فراز و نشيب‌هاى راه، بالأخره به مقصد و محل زندگى خود مى‌رسد كه پس از آن خانوادۀ زاير، بستگان و نزديكانش متناسب با موقعيت اجتماعى زاير، طبق آداب و مراسمى خاص به پيشواز او مى‌روند.
در گوميشان، دو سه روز قبل از رسيدن حجاج به تهران چند نفر از فاميل‌هاى هر