1047حجت الاسلام حسين گنجى در كتاب چهارده گفتار پيرامون ارتباط معنوى با حضرت مهدى (عج) (ص 20 - 24) در مورد امكان زيارت حضرت مى‌نويسد:
«سيد بن طاووس رحمه الله درباره ملاقات با امام زمان (عج) در كتاب كشف المحجه لثمره المهجة مى‌فرمايد: «اِعْلَمْ انَّ الطَّريقَ الىٰ امامِكَ مَفْتُوحٌ لِمَنْ يُريدُ اللّٰه عزَّوَجَلّ كَرامَتَهُ عَلَيْه»؛ بدان كه راه به سوى امام توبراى كسى كه خداوند اراده فرموده است آنها را اكرام كند باز است. مرحوم آيت الحق سيد على قاضى در پاسخ به پرسش برخى از شاگردانش دربارۀ رسيدن به خدمت امام زمان (عج) فرمود: خدمت خدا در نماز مى‌شود رسيد، خدمت بندۀ خدا نمى‌توان رسيد؟! پس زيارت و باريافتن به حضور آن حضرت امكان‌پذير است، اما به اذن و توفيق الهى؛ خوشا به حال افرادى كه به زيارت حضرت نائل و با آن حضرت همنشين شده‌اند! و چه بسا حضرت براى افرادى ظاهر مى‌شوند ولى آن حضرت را نمى‌شناسند و يا اين‌كه بعداً ايشان را مى‌شناسند. روايات در اين زمينه‌ها بسيار است، چنان‌كه شيخ طوسى در كتاب الغيبة خود به برخى از آنها اشاره و صاحبدلان و بزرگانى را كه موفق به زيارت قطب عالم امكان، حضرت صاحب الزمان (عج) در دورۀ غيبت شده‌اند معرفى نموده است. از جمله علما و بزرگانى كه به زيارت آن حضرت نائل آمده‌اند، عبارت‌اند از: ابوجعفر اودى (ازدى) در سال 300ق در طواف كعبه، محمد خلف در سال 293 در طواف كعبه، يوسف بن احمد جعفرى 306 پس از سفر حج در راه شام، احمد بن عبداللّٰه هاشمى 260 در منزل امام عسكرى عليه السلام ، محمد بن احمد انصارى 293 در مكه، على بن مهزيار اهوازى در سفر حج، 1 سيد احمد رشتى 1280 در سفر به مكه، 2 شيخ مفيد، علامه حلّى، سيد بحرالعلوم، شيخ رجبعلى خياط و...» .