98 * * * 299
گرفتم كه خود هستى از عيب پاك
* * * 334
مرا حاجيى شانۀ عاج داد
* * * 395
خدايا به ذات خداونديت
* * * 447
گر همه مرغى زنند، سخت كمانان به تير حيف بود بلبلى، كاينهمه دستان اوست