263
امام خمينى (قَدَّس اللّٰه سرّه)
حضرت آية اللّٰه العظمى روح اللّٰه الموسوى الخمينى، در شهرخمين در يك خانواده روحانى پا به عرصۀ وجود گذاشتند، هنوز 5 ماه از تولدشان نگذشته بود كه پدر بزرگوارشان به دست عده‌اى از اشرار به شهادت رسيد. امام در سن 15 سالگى مادرشان را هم از دست دادند و تحت سرپرستى برادرشان به تحصيل پرداختند هجده ساله بودند كه تحصيلات مقدماتى را در خمين به اتمام رساندند و روانۀ حوزه علميه اراك شدند. بعد از فوت مرحوم آيت اللّٰه حائرى، نام امام به عنوان استادى گرانقدر و مجتهدى صاحب نام در حوزه علميه قم درخشيدن گرفت. در سال 1340 ه . ش.با تشكيل انجمنهاى ايالتى و ولايتى و طرح لوايح ششگانه شاه، امام مخالفت قاطع خود را عليه رژيم آغاز كردند. با پيش آمدن واقعۀ خونين 15 خرداد، امام به دنبال نطق كوبنده‌اى كه عليه شاه ايراد نمودند، دستگير و به پادگان عشرت آباد تهران منتقل شدند. يك سال پس از آزادى، مجدداً در مخالفت با «كاپيتولاسيون»سخنرانى پرشورى ايراد كردند كه منجر به تبعيد ايشان در 13 آبان سال1342 ه . ش.به تركيه شد. مدتى بعد، امام از تركيه به عراق منتقل شده و قريب 15 سال به حالت تبعيد در نجف اشرف به سر بردند.
سرانجام پس از شهادت پسرشان - آيةاللّٰه سيد مصطفى خمينى - به دست عوامل رژيم و پس از فرار شاه، در 12 بهمن 1357 ه . ش.با ورودشان به خاك ميهن به دوران شاهنشاهى خاتمه و نظام جمهورى اسلامى را براى مردم ايران به ارمغان آوردند.
آثار و تأليفات متعددى از آن بزرگوار بر جاى مانده و از آن جمله است:
سرّالصلوة و... همچنين از حضرت امام چندين غزل ناب عرفانى نيز بر جاى مانده است. امام خمينى در سال 1320ه .ق. - 1279 ه . ش.) چشم به جهان گشود و در 14 خرداد سال 1368 ه . ش.به ملكوت اعلى پيوست.