219
هماى شيرازى
هماى شيرازى (1212ه .ق. - 1290ه .ق.) «هما» از عارفان قرن سيزدهم هجريست كه به سال 1212 در شهر شيراز ولادت يافته است. نام او «محمد رضا قليخان» است و پدر وى «بديع خان» نام داشته كه از خانزادگان ايالت فارس بود.
هما به تحصيل دانش روى مىآورد و كسوت روحانى به تن مىكرد، «ملا محمد رضا» و «ميرزا محمدرضا» ناميده مىشود. هما از آغاز جوانى منصب سركردگى طايفه خود را به عهده داشته است ولى از بيست سالگى تحولى در احوال خويش مىيابد.رياست قبيله را رها مىكند و به منظور كسب علم و معرفت عازم عتبات عاليات مىشود و آنجا قريب هيجده سال در محضر استادانى چون شيخ محمد حسن صاحب جواهرالكلام به اندوختن دانش روزگار مىگذراند. سپس به عزم سياحت به هندوستان مىرود و آنگاه به زادگاه خود شيراز باز مىگردد و پس ازدو سال اقامت در زادگاه خود، بار ديگر خود به قصد زيارت، ازم بيت اللّٰه الحرام مىشود و در بازگشت از اين سفر در اصفهان توطن اختيار مىكند. كليات اشعار هما حاوى انواع شعر از قصيده و غزل و مسمط و تركيب بند و ترجيع بند و قطعه و مثنوى و رباعى است.