554 - اصولاً به برخى علويان سنّتى، حرّانى گفته مىشود.
نظر خود را در اين باره بفرماييد و از وجود هر نوع ارتباط ميان صابئيان و علويان پرده برداشته و مخصوصاً به نظريۀ برخى دانشمندان غرب؛ از جمله رنه دوسو كه در اين باره نظر پردازى كرده اشاره كنيد.
جواب: قبل از پاسخ به اين سؤال، لازم است توضيح دهيم كه مندائيان كسانى بودهاند در قرون نخستين ميلادى كه در بابل سفلى؛ يعنى جنوب عراق سكونت داشتهاند آنان خود را به يوحنّا معمدان (يحيى بن زكريا) منسوب مىدارند و از جملۀ عقايد مذهبى مندائيه ارتماس در آب است به عنوان يك عمل مذهبى و آن شبيه غسل تعميد مسيحيان است، پس آنان از فرقههاى مسيحى هستند كه در قرون نخست ميلاد مسيح پيدا شدند و اسم «ماندا» در لغت بابليها به معناى معرفت و شناخت آمده است.
امّا صابئه؛ صابئه در لغت به معناى خروج از آيينى به آيين ديگر است و حتى به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله صابى گفته مىشد؛ زيرا بر دين قوم خود (مشركين مكه) خروج فرمود و به مسلمانان صدر اسلام هم صابيان مىگفتند و قرآن كريم صابيان را اهل كتاب دانسته و آنها احياناً خود را از پيروان نوح پيامبر مىدانستند.
پس علويان نه از مندائيانند و نه از صابيان، آنان جرمى جز موالات اهل بيت ندارند و در طول تاريخ به همين سبب قربانى شده و به اتهامات آنچنانى و كفر و زندقه متّهم گشتهاند.
مسألۀ قداست ستارگان و آفتاب و ماه كه در بسيارى از اديان كهن مطرح بوده و يكى از بندهاى اتهام سقراط، پرستش آفتاب و ماه بوده است، ريشۀ عميق تاريخى دارد و اين تقديس، از نقش حياتى آنها در