48پس نيكوكار را به سبب احسان و عمل نيك پاداش مى‌دهد و بدكار را به علت اسائه و بد عمل كردنش كيفر خواهد فرمود؛ «لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسٰاؤُا بِمٰا عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى » ¹؛ «تا بدكاران را به كيفر عمل بدشان برساند و نيكوكاران را در برابر كار نيكويشان پاداش خير دهد.» «يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النّٰاسُ أَشْتٰاتاً لِيُرَوْا أَعْمٰالَهُمْ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقٰالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقٰالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » ²؛ «در چنان روزى مردم به‌طور پراكنده مى‌آيند تا اعمال و كردارشان به ايشان نشان داده شود، پس هر كس به‌اندازه و هم‌وزن ذرّه‌اى كار نيك انجام داده باشد آن را مى‌بيند و هر كس به اندازۀ ذره‌اى عمل بد كند، آن را مى‌بيند.»

ما علويان علاوه بر اعتقادِ اجمالى به معاد، به همۀ آنچه در قرآن كريم و احاديث صحيح دربارۀ بعثت و حشر و نشر و بهشت و آتش و عذاب و نعمت و صراط و ميزان و جز اينها آمده است، ايمان داريم؛ «رَبَّنٰا آمَنّٰا بِمٰا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنٰا مَعَ الشّٰاهِدِينَ » ³؛ «پروردگارا! به آنچه فرو فرستادى ايمان آورده و باور پيدا كرديم و پيرو رسولان گشتيم پس ما را با شاهدان بنويس.»

ادلّۀ شريعت: از نظر ما علويان، آنچه بر شريعت دليل است چهارتا است:

1 - قرآن كريم 2 - سنت نبوى 3 - اجماع 4 - عقل.

عقيدۀ ما دربارۀ قرآن آن است كه مصحف شريفى كه امروزه در اختيار مسلمانان است، همان كلام خداوند است و ابداً تحريف و تبديلى