164
مقداد كندى
مقداد بن عمرو معروف به مقداد بن اسود از سابقين به اسلام و مهاجرين به حبشه و بدرى بوده است. ابن مسعود مىگويد: من خاطرهاى از مقداد به ياد دارم كه دوست دارم به جاى دنيا و هر آنچه در آن است، آن وضع را مىداشتم. روزى پيامبر راجع به جنگ با مشركان سخن مىگفت. مقداد عرض كرد: اى رسول خدا! ما مانند بنى اسرائيل و اصحاب موسىٰ نخواهيم بود كه به او گفتند:
«فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقٰاتِلاٰ إِنّٰا هٰاهُنٰا قٰاعِدُونَ ». 1
«تو و پروردگارت برويد و بجنگيد، ما اينجا نشسته ايم.»
ولى ما مىگوييم در پيشاپيش، پشت سر، سمت راست و سمت چپ شما پيكار و كارزار مىكنيم. رسول خدا از اين سخن مقداد، چهرهاش بشّاش و شادمان گشت.
احمد حنبل در مسند نقل كرده كه رسول خدا مىفرمود: خداوند چهار تن از اصحاب مرا دوست دارد و به من فرموده كه من هم دوستشان بدارم.
پرسيدند آن چهار تن كدامند؟ فرمود: على بن ابيطالب عليه السلام ابوذر غفارى، سلمان فارسى و مقداد بن اسود كندى. 2
علامه او را از خواص و اصحاب سرّ على عليه السلام شمرده است. 3 فضايل