93
ر
راز دارى
اگر شخصى، رازى نزد شما دارد، نبايد آن را آشكار سازيد؛ زيرا گناه آن كمتر از خيانت در امانت نيست. در حقيقت، هنگامى كه كسى، رازى را با شما در ميان مىگذارد، به شما اعتماد كرده و امانتى سپرده است. اگر اين راز آشكار شود، نه تنها در امانت او خيانت شده است، بلكه ضربههاى شديد روحى و روانى بر او وارد مىشود كه جبرانناپذير است. آشكار كردن راز ديگران، مايه آبروريزى برادر مسلمان و زمينهساز جدال و بدبينى است. پيامبر بزرگوار درباره حفظ اسرار ديگران مىفرمايد:
إذا حَدَّثَ الرَّجُلُ بِحَديٖثٍ ثُمَّ الْتَفَتَ فهي أَمانَةٌ. 1
وقتى كسى حرفى زد و اطرافش را نگاه كرد (كه ديگران نفهمند)، آن حرف امانت است.
راستگويان دروغين
ظاهر و باطن برخى افراد يكسان است و به دليل اين ويژگى، همواره مورد احترام مردم هستند و ديگران به آنان اعتماد دارند. در مقابل، با افرادى روبهرو مىشويم كه با ظاهرسازى و رياكارىهاى حساب شده، خود را به عنوان انسانهاى راستگو معرفى مىكنند، ولى در مواقع مقتضى، برخلاف انتظار ظاهر مىشوند. در اين حالت، افرادى كه به آنان اطمينان كردهاند، پشيمان مىشوند و اعتماد آنان بهطور كامل از بين مىرود. رسول الله صلى الله عليه و آله ، اين راستگويان دروغين را به شدت مورد انتقاد قرار مىدهد و مىفرمايد: