82
دانشورى
علم در منطق اسلام، نورى است كه پروردگار آن را در قلبهاى مستعدى پروراند و او را به راه راست و بندگى عاشقانه و عارفانه فرا مىخواند. سعادت و نيك فرجامى آدمى در سايه اين دانش به دست مىآيد. علم، آدمى را از تاريكى و ظلمت مىرهاند و او را به سوى نور و روشنايى رهنمون مىسازد.
آدمى چگونه مىتواند از اين منبع درخشان، روىگردان و بىبهره بماند، در حالى كه در آموزههاى روايى، پىگيرى آن حتى در دوردستترين سرزمينها (يعنى چين) سفارش شده است. اصولاً آدمى براى رسيدن به گوهرى ارزشمند، تا اعماق زمين و درياها را مىكاود و دانش نيز چنين است؛ گوهرى ارزشمند و عافيتآفرين كه هر رنج و زحمتى براى به دست آوردن آن رواست. بايد كوشيد و لباس زيباى دانش را بر تن كرد و خود را به زيور ارزشها آراست كه اگر چنين شود، منزلت دنيوى و سعادت اخروى نصيب آدمى مىشود. علم ارزشى، مسير زندگى را به درستى مىنماياند و بهترين يار و ياور آدمى در حل مشكلات و آراستن به فضايل اخلاقى است. انسان دانشمند، بسيار دقيق است و هر چيزى را آنگونه كه بايد، ادا مىكند. پيامبر دانشگستر و دانشمندپرور در فضيلت دانش مىفرمايد:
بِالْعِلْمِ يُطٰاعُ اللّٰهُ وَ يُعْبَدُ وَ بِالْعِلْمِ يُعْرَفُ اللّٰهُ وَ يُوَحَّدُ وَ بِهِ تُوصَلُ الْاَرْحامُ وَ يُعْرَفُ الْحَلالُ وَ الْحَرامُ وَ الْعِلْمُ امٰامُ الْعَقْلِ. 1
با دانش، اطاعت و پرستش خدا انجام مىگيرد. به واسطه دانش، خداوند شناخته مىشود و عقيده به يگانگى او پيدا مىشود. به وسيله دانش، حق خويشان ادا